تبریک میلاد امام هشتم

. حق، معرفت به هر نگاهم داده
در حلقه ی عشق خویش راهم داده
اینها همه علتش فقط یک چیز است
ایرانی ام و رضا پناهم داده
*میلاد مسعود ولی نعمت ما، آقا امام رضا مبارک*

عید صیام آمد و ماه صیام رفت / لطف تمام آمد و فیض تمام رفت

شد عید فطر و لطف خدا باز تازه شد / گرد غم گناه ز جان عوام رفت

عیدتون مبارک

ماه خودسازی

روزه ، تمرین کلاس زندگی               درس ایثار و خلوص و بندگی

روزه ، زنجیر هوا گسستن است               دیو و بت های درون بشکستن است

فرا رسیدن ماه رمضان بر شما مبارک  

 در رابطه با تغذیه در این ماه عزیزتوجه شما  را به مطالب ذیل جلب می نماییم :

دانشیار گروه تغذیه دانشگاه علوم پزشکی اهواز گفت: مصرف بادمجان، فلفل و ادویه در وعده سحر موجب تشنگی در طول روز می‎شود.

 

دکتر مجید کاراندیش در گفت‌وگو با ایسنا، تاکید کرد: در صورتی که فردی به هر دلیل تحت مراقبت پزشک قرار دارد، توصیه می‌شود برای روزه گرفتن حتما ابتدا با پزشک خود مشورت کند.

وی با اشاره به ضرورت توجه به تغذیه سالم و منطقی در ماه رمضان، افزود: هنگام افطار بهتر است مایعات گرم نوشیده شود و از باز کردن روزه با آب سرد و یا نوشابه پرهیز شود. آب، شیر گرم و یا چای کم‌رنگ بهترین نوشیدنی برای افطار است.

 

کاراندیش تصریح کرد: توصیه می‌شود هنگام افطار از قندهای طبیعی مانند خرما، کشمش و یا عسل استفاده شود، به این ترتیب اشتها کنترل می‎شود. نوشیدن چای کم‌رنگ، شیر گرم، فرنی، حلیم کم‌ روغن و یا شله ‌زرد در وعده افطار توصیه می‌شود. نان، پنیر و سبزی و یا همراه با مغز گردو برای افطار غذای مناسبی است. مصرف سوپ‎های ساده هم برای وعده افطار توصیه می‌شود.

 

این متخصص تغذیه خاطرنشان کرد: مصرف سبزی در وعده افطار توصیه می‌شود. استفاده از مقادیر کافی میوه، سبزی و آب و همچنین فعالیت بدنی، بهترین روش‎ برای پیشگیری از یبوست در ماه رمضان است.

 

دانشیار گروه تغذیه دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز تاکید کرد: برای تامین آب از دست رفته بدن توصیه می‌شود در فاصله زمانی افطار تا سحر آب و مایعات کافی مصرف شود. وعده سحری باید با آرامش مصرف شود به همین دلیل به روزه‌داران توصیه می‌شود با فاصله زمانی مناسب از خواب بیدار شوند تا وعده سحری را با آرامش مصرف کنند.

 

کاراندیش گفت: خوردن تنقلات فراوان، انواع دسرها و شیرینی‎های دارای شکر زیاد در وعده افطار و سحر به هیچ وجه توصیه نمی‌شود. خورش آلو و خورش سبزی غذاهایی ملین هستند در نتیجه برای پیش‌گیری از یبوست در ماه رمضان مصرف این نوع غذا توصیه می‌شود.

 

وی افزود: تخم‌مرغ نیمرو دیرهضم است در نتیجه برای پیشگیری از ابتلا به سوزش معده توصیه می‌شود در ماه رمضان تخم مرغ به صورت آب‌پز مصرف شود. سالاد بدون پیاز، مکمل خوبی برای وعده‌های غذایی در ماه رمضان است و به همین دلیل مصرف سالاد در وعده‌های افطار و سحر توصیه می‌شود.

 

دانشیار گروه تغذیه دانشگاه علوم پزشکی جندی‌شاپور اهواز خاطرنشان کرد: مصرف کله‌ پاچه و سیرابی موجب تشنگی زیاد در طول روز می‎شود در نتیجه مصرف این‌ گونه غذاها در ماه رمضان توصیه نمی‌شود. در صورت اصرار به مصرف، توصیه می‌شود به صورت کم‌ آب، کم ‌نمک و در وعده افطار مصرف شود.

 

کاراندیش گفت: مصرف نوشابه‎های گازدار در ماه رمضان توصیه نمی‌شود، زیرا موجب تحریک معده به خصوص در افراد مبتلا به التهاب معده (گاستریت) می‌شود.

 

وی با تاکید بر رعایت بهداشت دهان و دندان در ماه رمضان، افزود: پس از وعده افطار و سحر باید حتما دندان‎ها را به دقت و با مسواک شست‌وشو داد.

الها توفیق روزه داری واقعی به ما عطا بفرما . کمکمان کن تا گوش و چشم و زبانمان هم

روزه دار باشد و به هر نوایی و کلامی گوش نسپاریم و به هر چیزی نگاه نکنیم و در مورد هر مبحثی صحبت و غیبت و... ننماییم .

التماس دعا

دروغگویی فرزندتان را در 7 مرحله درمان کنید

بیشتر ما گاهی دروغ می گوییم و با تغییر شکل دادن واقعیت سعی داریم دروغ خود را
توجیه کنیم اما به محض اینکه

فرزندمان دروغ کوچکی بگوید، عصبانی و برآشفته می شویم. این در حالی است که بچه
ها باید دوره های مختلف رشد را طی کنند تا کم کم تفاوت میان واقعیت و رویا را متوجه
شوند...

 براساس نظر پیاژه، بچه ها تا 4 سالگی رفتاری را که به خشنودی والدینشان بینجامد، به این معنا که «هر چیز مامان و بابا رو خوشحال کنه، خوبه و هر چه آنها را عصبانی کنه، بده» و با این تفکر ذهنی و رشدی، امکان دارد کودک 3 ساله شما در حالی که دور دهانش آغشته به مرباست، به چشمانتان زل بزند و بگوید نمی داند این شیشه مربا چرا شکسته و اصلا از وجود مربا در کابینت بی خبر بوده است! او می داند بی تردید شکستن ظرف مادر را عصبانی می کند و رفتار درست از نظر او، نگفتن علت واقعی این اتفاق است. بچه ها برای درک تفاوت بین حقیقت و دروغ به زمان نیاز دارند
بنابراین باید در درک بهتر حقیقت و دروغ یاری شان کنید.

 بررسی ها نشان داده فقط 18 درصد از کودکان 6 ساله می توانند تفاوت
داستان های واقعی و تخیلی را درک کنند و بقیه بچه ها تا 9 سالگی قدرت درک تخیلی بودن داستانهایی مانند دیو و پری را ندارند. بچه ها در 7 سالگی از دروغ گفتن حس بدی پیدا می کنند و از مجازات می ترسند و در 12 سالگی که طبق نظریه دکتر پیاژه به بلوغ می رسند، می فهمند اگر نتوانند با گفتن حقیقت اعتماد مردم را جلب کنند، شکست خواهند خورد.

 

همه اینها را گفتیم تا به این نکته برسیم که دروغگویی در سنین مختلف تعابیر
متفاوتی دارد و برای کودک قبل از سنین مدرسه، به کار بردن لفظ «دروغگو»
جایز نیست. با این مقدمه، می رسیم به یک راهکار عملی 7 مرحله ای که شما را
یاری می کند بچه هایی راستگو بار بیاورید:

 مرحله اول: مفهوم حقیقت را آموزش دهید

از همان کودکی (2 تا 5 سالگی) هنگام بازی کردن با کودک، تماشای تلویزیون یا هنگام کتاب خواندن تفاوت میان حقیقی و غیرحقیقی بودن را به کودک
بیاموزید. این فرصت ها می توانند مقدمه ای برای شروع بحث هایی در درک
مفهوم حقیقت باشند. آیا اگر یک سگ زیر غلتک آسفالت برود، مثل کاغذ پهن می شود و بعد به حالت اول برمی گردد و می دود؟ یا اینکه بابا گفت چه بچه شیرینی! می خورمت... شوخی بود و نمی خواهد تو را بخورد.

 مرحله دوم: معلم خوبی باشید

بچه ها از همان کودکی مانند دوربین فیلمبرداری هر چه از شما می بینند و
می شنوند، ضبط و تقلید می کنند پس الگوی راستگویی باشید. وقتی برای ندادن پول بلیت سن کودک را به متصدی کمتر می گویید، او موضوع را می فهمد و شاید با تعجب بگوید: «من که 3 سالم نیست، بابا! 4سالمه!» پس با گفتن دروغ های کوچک و بزرگ از همان کودکی دروغگویی را به او نیاموزید. دروغ گفتن پشت چراغ قرمز، پای تلفن و... از چشمان او دور نخواهد ماند.

 مرحله سوم: لاف زدن و پز دادن را دروغ گفتن ندانید

به فرزندتان کمک کنید تفاوت رویا و واقعیت را دریابد و بدون اینکه او را
دروغگو بخوانید، سعی کنید روی لاف زدن او اسم بگذارید. مثلا وقتی فرزندتان
در مورد ماشین کنترلی پرنده اش با دوستانش حرف می زند و آن را توصیف می کند، می توانید به او پیشنهاد دهید که به دوستانش بگوید شوخی کرده و واقعیت را توضیح دهد.
یادتان باشد همه بچه ها گاهی «چاخان» می کنند ولی نگذارید لاف زدن آنها با این
توجهات زیاد و رفتارهای غلط به یک مشکل تبدیل شود.

 مرحله چهارم: باعث دروغگویی نشوید

گاهی والدین پس از مشاهده اعمال ناشایست کودک، برخورد تندی دارند و طوری از او
توضیح می خواهند که مجبور به دروغگویی می شود اما هیچ وقت سوال نکنید؛ به جای اینکه بپرسید تو شیشه مربا را شکستی و به دلیل فریادی که می زنید، ترس ایجاد کنید، بگویید: «واقعا عصبانی شدم چون رفتی روی کمد و شیشه مربا رو شکستی!»

مرحله پنجم: جریمه دروغگویی با جریمه کار نادرست متفاوت است

به کودک توضیح دهید اگر راست بگوید، کمتر عصبانی می شوید چون دروغگویی جریمه اش را 2 برابر می کند و واقعا به حرفتان پایبند باشید. اگر نوجوان شما به جای رفتن به منزل دوستش، از جای دیگری سر در آورده و می خواهید او را تا 2 روز از بیرون رفتن از خانه محروم کنید، توضیح دهید اول به دلیل رفتارت 2 روز محرومی و بعد به دلیل دروغگویی 2 روز دیگر هم جریمه می شوی. با این کار خواهد فهمید با راستگویی، جریمه اش نصف زمانی می شود که دروغ بگوید. از اجرای مجازات دروغگویی کوتاه نیایید.

 مرحله ششم: راستگویی اش را تحسین و تقویت کنید

متناسب با سن کودک، صداقت او را تحسین کنید. فرض کنید کودک 4،
3 ساله شما شیشه مربا را شکسته، مکث کوتاهی می کند و به جای اینکه بگوید «من نکردم»
می گوید: «ببخشید». در این صورت فورا بگویید از راستگویی ات خوشحالم و بعد از تحسین
رفتار او، جریمه شکستن شیشه مربا را تعیین کنید. اگر فرزند شما به خانه می آید و در
مورد اینکه کجا بوده راست می گوید، به او اطمینان دهید به عنوان پاداش این
راستگویی، از این پس اجازه می دهید همراه دوستانش بیشتر بیرون برود. به او آرامش
بدهید تا از ترس مجبور به دروغگویی نشود. اگر قبل از اینکه بفهمید، در مورد کاری که
کرده به شما  گفت، او را کمتر از حالت معمول تنبیه کنید. در مورد این ارفاق مراقب
باشید تا بچه ها برای فریبتان از این روش استفاده نکنند، به خصوص در صورتی که سابقه
دروغگویی دارند.

 

مرحله هفتم: کمک گرفتن از متخصص و مشاور

بچه های بزرگ تر از 10 سالی که مدام دروغ می گویند باید از نظر مشکلات
عاطفی و روانی بررسی شوند. برخی از آنها می دانند دارند رویا بافی می کنند
اما اصلا از این موضوع ناراحت نیستند. این گروه هم به پیگیری نیاز دارند.

 

مشاوره روانشناسی(تبیان)

وقت تلف کردن را با تفریح اشتباه نگیریم

وقت برخی افراد واقعا برایشان به اندازه طلا ارزش دارد. مردم ژاپن این شعار را
در عمل نیز ثابت کردند. به گونه ای  که حتی در مسیر رفت وآمدشان هم وقتشان را تلف نمی کنند و مشغول مطالعه اند اما اگر نگاهی به دوروبرمان  بیندازیم این رفتار در
مورد مردم کشورمان خیلی مصداق ندارد که البته ریشه تاریخی و سنتی دارد. ما در طول تاریخ جامعه سنتی داشتیم و همواره دسترسی به کتاب و مطالعه برای همگان فراهم نبود.
در واقع نظام های مستبد به مردم اجازه نمی دادند که به سمت دانش پیش بروند.

 حتی تا سال 1300 در ایران مدرسه وجود نداشت بنابراین فرهنگ مردم با کتابخوانی و
مطالعه آشنا نبود. به بیان دیگر مسایل سیاسی، فرهنگی، اقتصادی، سنتی و نبود امکانات جامعه را با مطالعه بیگانه کرد. در حال حاضر هم تعداد کتابخوان ها محدود است که البته نمی توان عامل گران بودن کتاب را نادیده گرفت. در هر صورت مردم بیشتر وقتشان را به بطالت می گذرانند و این مساله با عدم مطالعه ارتباط دارد.

این موضوع دلایل مختلفی دارد. رسانه های گروهی به ویژه تلویزیون، برای تشویق
مردم به مطالعه و افزایش آگاهیشان تلاش لازم را انجام نمی دهند. از سوی دیگر مدارس نیز دانش آموزان را معطوف به کتاب های درسی می کنند و از آن ها نمی خواهند که مطالعه غیردرسی نیز داشته باشند.

 

 

وزارت فرهنگ و ارشاد اسلامی نیز باید کتابخانه های عمومی بیشتری در سطح شهر تاسیس کند. اما نکته قابل توجه آن است که اتلاف وقت و ارزش ننهادن به زمان، ویژگی جهان سومی هاست. در واقع مردم اهمیتی به گذر زمان نمی دهند، البته وضعیت تهران نسبت به شهرستان ها در این زمینه بهتر است. در جامعه ای که وقت ارزش ندارد، آگاهی مردم کم میشود .و سرانه مطالعه هم پایین می آید.

 ورود آسیب های اجتماعی یکی از عوارض این مساله است. به عبارت دیگر درگیری های فکری و اجتماعی، غیبت و تهمت در جامعه بیشتر می شود.

شایعه سازی فیزیکی از تبعات اتلاف وقت در جامعه است. مردمی که  بیکارند و عادت
به اتلاف وقت دارند، برای گذراندن اوقاتشان شایعه سازی می کنند و مدام در مورد امور
سیاسی و اقتصادی بحث و جدل می کنند.

 در چنین جامعه ای تنبلی و کاهلی باب اختلاف های خانوادگی بیشتر می شود و بدبینی سیاسی و فکری نمود پیدا می کند. در این بین رسانه ها مانند تلویزیون هم برنامه هایی نشان می دهند که به جای بالا بردن آگاهی مردم، وقت آنها را تلف می کند.
بنابراین باید جوانان را به سمت مطالعه و به دنبال آن ارزش نهادن به زمانشان سوق دهیم، معلمان و اساتید دانشگاه ها هم نقش بسیار مهمی در ترغیب جوانان دارند.(سایت تبیان)

رمضان؛ ماه تربیت دینی کودکان

تا چه میزان فرزندتان را با تکالیف عبادی همچون نماز خواندن و روزه گرفتن آشنا کرده‌اید؟ آیا شما از آن دسته خانواده‌هایی هستید که تربیت دینی را مختص دوران بلوغ می‌دانید و معتقدید که چند روز قبل از ماه مبارک، می‌توانید اعمال این ماه و فلسفه روزه‌داری را در چند جمله اجمالی به فرزندتان آموزش دهید؟ یا این که اعتقاد دارید تربیت دینی کودک از دوران خردسالی او شروع می‌شود و تا به حال، فرزندتان را با تکالیف عبادی آشنا کرده‌اید؟

شروع تربیت دینی قبل از انعقاد نطفه

«تربیت دینی، تربیت فرد در سه حوزه اصلی یعنی حوزه شناختی، عاطفی و رفتاری بر اساس آموزه‌های دین است که فرد را در نظر و عمل به آن آموزه‌ها، متعهد و پایبند می‌کند.» از یک منظر، نقطه شروع تربیت دینی کودک را می‌توان حتی تا زمان قبل از انعقاد نطفه (که با مراقبت‌ها و خواندن یک سری از دعاها همراه است) عقب برد. بی‌شک انتخاب همسر مناسب هم یکی از ملاک‌های اصلی آن است. خوانده شدن نوای ملکوتی اذان و اقامه در گوش نوزاد و شیر دادن او با وضو از دیگر مۆلفه‌های تربیت دینی است.

خداشناسی و پذیرش اعمال دینی به‌صورت فطری در نهاد همه کودکان وجود دارد؛ اما درجه پذیرش آن، بسته به شیوه تربیتی پدر و مادر، متفاوت است. طبق برخی روایات، با وجود آن که فرزند، فطرت الهی دارد، اما والدین به عنوان یک عامل محیطی می‌توانند فرزند را به سمت ادیان دیگر همچون یهودی، نصرانی و... تغییر جهت دهند و صددرصد تأثیرگذار باشند.

دوره کودکی را مغتنم شمارید

گروهی معتقدند کودک تا به حد بلوغ نرسد، استعداد درک آموزش‌های دینی را ندارد. اما گروه دیگری عقیده دارند که اطفال، استعداد آن را دارند که تحت تربیت دینی قرار گیرند و مطالب دینی را در حد فهم خود درک کنند.

درست است که پسر بعد از 15 سال و دختر بعد از 9 سال قمری به تکلیف می‌رسد، اما آموزش و تمرین تکالیف دینی را نمی‌توان تا سن بلوغ به تاخیر انداخت. باید انسان از کودکی نسبت به ظرفیت پذیرش و زمینه مذهبی فراهم شده از سوی والدین (به نحو با نشاط و سرزنده) با عبادات و تکالیف دینی آشنا شود تا در سن بلوغ به انجام آن رغبت داشته باشد. در غیر این صورت، انجام اعمالی چون خواندن نماز و روزه گرفتن در سن تکلیف برای نوجوان دشوار خواهد بود و چندان تقیدی به آن نخواهد داشت و با اندک بهانه‌ای ممکن است آن را ترک کند.

باید بکوشیم رغبت کودکان نسبت به انجام تکالیف عبادی را به انگیزه و خواست درونی آن‌ها تبدیل کنیم؛ چرا که اگر این علاقه از درون و به اراده آن‌ها نباشد، تربیت دینی موثر نخواهد بود. والدین باید با بهره‌گیری از بُعد عاطفی و هیجانی کودک، از ابتدا تصویری زیبا از خدا و تکالیف دینی برای او ترسیم کنند و با تشویق یا انتخاب همسالان تأثیرگذار مذهبی برای او، شور و انگیزه گرایش و عمل به تکالیف و مناسک عبادی و ارتباط با خدا را در کودک درونی کنند. بیدار کردن انگیزه در کودک، باعث پایدار ماندن گرایش‌های مذهبی‌اش می‌شود.

 بیشتر کسانی که در سنین بالاتر وظایف عبادی خود را به خوبی انجام نمی‌دهند، بی‌اعتقاد به مبانی دینی نیستند. بلکه کوتاهی آن‌ها به‌دلیل نبود زمینه مناسب و آمادگی دینی لازم در سنین کودکی است. به‌دلیل آن ‌که امروزه ترویج آگاهی‌های مذهبی از طریق رسانه‌های عمومی زیاد شده است، بر فرد واجب است که اعمال مذهبی خود را کامل کند و در غیر این صورت، کوتاهی از جانب او خواهد بود.

 

وقتی کودک از خدا می‌پرسد...

چگونه می‌توان فرزند را به خدا متوجه کرد؟

تصویر کودکان از خدا، همپوشانی زیادی با تصویر فرزند از والدین و به ویژه پدر دارد. در حقیقت، چهره مثبت مذهبی والدین می‌تواند در ناخودآگاه فرزند به صورت غیرمستقیم اثرگذار بوده و حس خداشناسی او را بیدار کند. اما پرسشی که بیشتر والدین می‌پرسند آن‌ است که وقتی کودک از پدر و مادر می‌پرسد که خدا کجاست؟ چرا ما او را نمی‌بینیم؟ او چگونه زندگی می‌کند؟ باید چه پاسخی به او بدهیم؟

خانواده‌ها باید بدانند که کودک تا پیش از دوازده سالگی بیشتر آنچه را که می‌بیند یا لمس می‌کند، درک می‌کند. بر این اساس، پدر و مادر باید با توجه به سن و ظرفیت پذیرش کودک به او پاسخ دهند و چون بیشتر والدین قادر به تشخیص درجه سطح شناختی کودک نیستند، باید از او کمک بگیرند و بر اساس دانسته‌هایش به او جواب دهند؛ یعنی از او بپرسند تو چه فکر می‌کنی؟ به نظر تو خدا کجاست؟ شاید او بگوید که خدا در زمین یا آسمان است؛ بر این اساس والدین می‌توانند با توجه به جواب او پاسخی کامل‌تر دهند و مثلا بگویند خدا همه جا حضور دارد یا عبارت‌هایی مشابه؛ اما اگر کودک پرسید چرا ما خدا را نمی‌بینیم، چه باید بگوییم؟ در این صورت با زبانی ساده بگویید همان‌طور که ما برق و هوا را نمی‌بینیم، خدا را هم نمی‌توانیم ببینیم؛ ولی او همیشه در کنار ما بوده و مراقب و پشتیبان ماست.

نکته‌ای که باید به آن تاکید کنیم آن است که شروع آشنایی کودک با خدا زمانی است که او درباره خدا می‌پرسد و شروع آن در کودکان متفاوت است و نباید والدین به پرسش یا بیداری دینی فرزند بی‌اعتنایی کنند یا به او جواب دروغ دهند یا بیشتر از نیاز او و آنچه که می‌داند به کودک پاسخ دهند؛ چرا که هنوز آمادگی لازم برای درک دقیق و بیشتر مفاهیم دینی را ندارد.

استفاده از بعد هیجانی کودک

چگونه فلسفه روزه گرفتن را به کودک آموزش دهیم؟

اگر بخواهیم کودک را با بحث شناختی روزه آشنا کنیم و در این راه هم موفق شویم باید از بعد هیجانی کودک بهره بگیریم. به طور مثال، وقتی کودک در فضای مذهبی شادی قرار دارد، ناخودآگاه هیجانات مثبت همچون نشاط و شادابی در او تقویت می‌شود و اینجاست که می‌توان به تدریج او را با فلسفه روزه گرفتن و نماز خواندن آشنا کرد.

اگر یکی دو سال به همین سبک به کودک آموزش دهیم، ذهن او مانند آهن‏ربا شده و عطش مذهبی‌اش تحریک می‌شود. خانواده‌ها نباید تکالیف دینی را یکباره و طوطی‏وار به بچه القا کنند؛ چرا که همین امر، تکالیف را سخت و مشقت آور کرده و به شدت از روحیه دینداری و دین باوری کودک می‌کاهد.

 

چرا باید روزه بگیرم؟

در پاسخ به کودکی که می‌پرسد چرا روزه می‌گیریم چه باید بگوییم؟

می‌توانیم کودک را با مفهوم صبر و گرسنگی محرومان آشنا کنیم و بگوییم که با روزه گرفتن برثواب اعمال ما افزوده می‌شود و گناهان‏مان پاک می‌شود. برای تشویق او به شروع تمرین عملی روزه گرفتن نیز شور و شوق خود را به شروع ماه مبارک و اوقات افطار ابراز کنیم. او را گاهی در وقت سحر بیدار کنیم. در کنار کتاب‏های غیرمذهبی، گاهی برای او کتب داستان دینی بخریم. برای تقویت گرایشات مذهبی به ویژه در ماه مبارک، او را همراه خود به مجالس مذهبی، مساجد، مراسم نماز جماعت، مراسم تفسیر و ختم قرآن یا مهم‌تر آن‌ که کودک را به همراه خود به مراسم افطار که بیشتر از سوی اقوام برگزار می‌شود، ببریم. به‌دلیل آن‌که در این نوع مهمانی‌ها کودک بیشتر با همسالان روزه‌دار که از خویشاوندان هستند، مجاورت دارد، بعد هیجانی و عاطفی او تحریک شده و گرایش او به تکالیف دینی بیشتر می‌شود.

 

روزه کله گنجشکی

وقتی بچه به سن تمیز می‌رسد و آمادگی و توانایی روزه گرفتن در او پیدا می‌شود، لازم است او را تشویق کنیم که گاهی به مقدار توانایی‌اش (نصف روز، بیشتر یا کمتر) روزه بگیرد و اگر بی‌تاب شد، وسط روز به او آب یا غذای مختصری بدهیم.

هر چه توانایی کودک در تحمل گرسنگی و تشنگی بیشتر شود، پس از مدتی اراده‌اش تقویت شده و می‌تواند روزه را کامل بگیرد. به تدریج که تعداد روزه‌های کودک زیادتر شد در آخر ماه رمضان می‌توانیم گاهی برای تشویق به او هدیه‏ای بدهیم. این هدیه می‌تواند یک تحسین کلامی تأثیرگذار در جمع خانواده یا اقوام یا یک هدیه مادی باشد. البته نباید کودک را زیاد وابسته به مشوق‌های مادی کنید، چرا که انگیزه مذهبی او ناپایدار خواهد ماند.

حتی اگر کودک به سن تکلیف رسیده باشد باید توانایی او را در نظر بگیریم. اگر نوجوان، به ویژه روزه اولی‌ها در هوای گرم، توان گرفتن روزه به طور مرتب را نداشته باشند، باید برای آنان تدابیر و محمل شرعی در نظر بگیریم. به عنوان مثال در روزهایی از ماه مبارک او را به مسافرت ببریم و این همان رأفت اسلام در انجام تکالیف الهی است که همیشه و هر کجا بر اساس ظرفیت و توانایی افراد، درجه و میزان اعمال آنان را تعیین می‌کند.

روزه، دشمن هیجانات آسیب‌زا

روزه می‌تواند هیجانات جنسی، اضطراب و افسردگی احتمالی دوران بلوغ را هم تقلیل دهد. روزه می‌تواند با تقلیل انرژی و تنظیم و متعادل کردن هورمون‌های جنسی، از غلیان آن بکاهد و با ایجاد نظم در خواب شبانه و نشاط در سحرخیزی، علائم افسردگی و تنش را تا حدود زیادی سرکوب کند. روزه با تقویت اراده و انسجام سامانه باورهای مذهبی، نوجوان را در برابر گرسنگی و تشنگی مقاوم کرده و باعث افزایش اعتماد به نفس و بهداشت روان او می‌شود. 

مسئولیت اصلی تربیت دینی فرزند به عهده والدین است و خانواده‌ها باید فعال باشند و برای ایجاد عطش مذهبی، بستر و زمینه مناسبی را بر اساس ظرفیت فرزندان فراهم کرده و در این راه از مشاوران خبره و کارآمد دینی کمک بگیرند.

اسامی پذیرفته شدگان دبستان در مدارس تیز هوشان

با سلام و تبریک به اولیا و دانش آموزان و همکاران محترم

اسامی پذیرفته شدگان آزمون تیزهوشان دبستان حضرت معصومه در سال تحصیلی 92-91 به شرح زیر اعلام می گردد .

1- سارا ادیب فر

2- عطیه باقری

3- نگار خوش اخلاق

4- مهتاب دوازده امامی

5- فرناز سلطانی

6- فاطمه شفیع زاده

7 - فاطمه طحانیان

8- فاطمه عشقی

9- مریم نجات بخش

10- شیرین نوری

11- فاطمه وطنی

12-اوا موذنی

جهش تحصیلی دوره ابتدایی

به استناد ماده 18 آئین نامه ارزشیابی پیشرفت تحصیلی وتربیتی دوره ابتدایی ، موارد ذیل در ارتباط با جهش تحصیلی اعلام می گردد:

دانش آموزان متقاضی جهش باید در کلیه دروس پایه تحصیلی سال 92-91 وپایه های قبل آن سطح پیشرفت (خیلی خوب) را کسب نموده باشند ودر ارزشیابی شهریور ماه نیز سطح (خیلی خوب) راکسب نمایند.

جهش تحصیلی فقط برای پایه های سوم وچهارم انجام می گیرد ودر طول دوره ابتدایی فقط یک بار مجاز می باشد.

والدین محترم متقاضی جهش فقط تاروز 13 خردادماه فرصت مراجعه به دبستان را خواهند داشت.

برای امتحانات آماده شویم(پایه های غیر توصیفی)

آمادگی و تمرین مداوم تنها راه درست کسب مهارت از جمله کسب مهارت برای شرکت در
امتحان است.

آماده شدن برای امتحان

1- از معلم خود بپرسید از چه مطالبی امتحان می گیرد.

2- از معلم بپرسید که شکل امتحان چگونه است(تشریحی/چند گزینه ایی ویا .....)

3- در روزها وهفته های قبل از امتحان به اشاره ها وتاکید های معلم  توجه کنید
ونکته های مهم را مشخص وعلامت گذاری کنید.

4- برای روزهای امتحانات خود با توجه به زمان هایی که برای هر درسی در اختیار
دارید برنامه ایی قابل اجرا طرح کنید

5- کار کردن با نمونه سوالات امتحانی سال های قبل مفید فایده است.

قبل از شروع امتحانات

1- درس های نخوانده را مطالعه کنید وازخلاصه نویسی های خود کمک بگیرید.

2- یادداشت های قبلی را با دقت بخوانید وبا استفاده از یاداشت های همکلاسی خود
مطالب نوشته نشده را بنویسید و آن ها را با مطالب کتاب مقایسه کنید.

3- نکته های مهم را بخوانید اگر ابهامی وجود دارد با معلم در میان بگذارید.

4- نتیجه وبرگه آزمون های قبلی رامورد بازبینی قراردهید.

5- با دانش آموزانی که قبلا در امتحانات مشابه شرکت کرداند مشورت کنید.

6- خود راجای معلم قرار دهید وسوالات امتحانی را حد س بزنید.

 

توصیه های شب امتحان

1- اگر قبل ازامتحان به موضوعی بر خورد کردید که بلد نبودید ناراحت نشوید خوشحال
باشید که قبل ازامتحان متوجه آن شدید و می توانید آن را یاد بگیرید.

2- خانواده های محترم رفت وآمد های زیاد وغیر ضروری وحضوردر مهمانی ها ومکان
شلوع ودیدن تلویزیون و..... راکنترل کنند.

( این عوامل موجب حواس پرتی/ تشویش خاطر/اضطراب می شود. )

3- غذا های فسفر دار ولبنیات ومیوه جات وسبزیجات رادر دستور غذایی قرار
دهید.

 

توصیه های صبح امتحان

1- پس ازبیدارشدن ونماز خواندن دیگر نخوابید و تا هنگام امتحان هیچ مطالعه ایی
خارج ازموصوع نداشته باشید.

2- در صورتی که تمایل به مطالعه درس امتحانی خود داشتید مروری سطحی به مطالب و
خلاصه هایتان داشته باشید.

3- تاخیرحضور در جلسه امتحان استرس واضطراب به وجود می آورد پیش از موعد کمی زود
تر حرکت کنید.

4- حتما صبحانه بخورید. (صبحانه شما نباید چرب بلکه باید شیرین باشد میوه وآب
میوه بسیار مفید است. )

5- تا آنجا که می توانید از دانش آموزانی که دور هم تجمع نموده اند وسوالاتی را
مطرح ودنبال جواب هستند پرهیز کنید. (یک سوال مبهم نظم اطلاعاتی شما را به هم می
زند. )

6- خود را برای پاسخ گویی به هر سوالی آماده کنید اما انتظار نداشته باشید به صد
درصد سوالات جواب دهید. ( پاسخ ندادن به یک سوال در شروع امتحان  باعث درهم ریختن
ثبات فکری شما می شود  واضطراب ایحاد می کند. )

 

توصیه های هنگام امتحان

 

دقایق اولیه امتحان میتواند تنش واسترس زیادی ایجاد کند برای شروعی آرام ومطمن
توصیه های زیررا مد نظر داشته باشید:

 

1- قبل از هر ا قدامی ببینید که ورقه متعلق به شما باشد (شماره ردیف وشماره دانش
آموزی)

2- برگه امتحانی را بررسی کنید ( تعداد  صفحات/تعداد سوالات)

3- وقت امتحان را به تعداد سوالات تقسیم کنید با توجه به در اختیار داشتن زمان
مرور و بررسی (مثال)

امتحانی با 15 سوال و90 دقیقه زمان پاسخ گویی

15× 5 = 75

15 دقیقه وقت را به سوالات بدون پاسخ ویا کمی سخت تر وبررسی کلی اختصاص دهید

4- سوالات امتحانی را با دقت بخوانید و زیرکلمات کلیدی وآن چه از شما خواسته شده
را خط بکشید(تعداد پاسخ ها در هر سوال)

 

5- به بارم بندی توجه کنید و در جواب دادن به سوالات از آن کمک بگیرید(مثال)

بارم 75/. با سه جواب 25/.

6- وقتی جواب سوالی را نمی دانید اما فکر می کنید که آنرا بلدیدولی به خاطر
ندارید روی یک چک نویس هر آن چه در باره آن سوال به ذهنتان می آید یادداشت کنید

7- هر از گاهی یک دقیقه استراحت کنید وبا یک شکلات یا یک شیرینی از خود پذیرایی
کنید

8- به کسانی که ورقه خود را زود تحویل می دهند توجه نکنید شما  شیوه خود را
دنبال کنید

9- در پایان خط خوردگی ها رالاک بگیرید وتمیز کاری کنید

10- نکته اول و آخر این که امید را از دست ندهید و بدانید خداوند همیشه پشت و
پناه  ما می باشد به شرط تلاش و کوشش(تبیان)

امتحان شتری است که دم در خانه همه می‌خوابد. بیشتر زندگی و کارهای ما بالاخره به امتحان می‌رسد. درست است که واژة امتحان، درس و مدرسه را تداعی می‌کند، اما زندگی ما سراسر امتحان است. اصلاً زندگی می‌کنیم که امتحان شویم و معلوم شود که اعمال کدام یک از ما نیک است. از تعارف هم که بگذریم، واقعیت این است که هیچ‌ امتحانی بدون اضطراب و ترس نیست؛ از امتحان مدرسه گرفته، تا امتحان زندگی.

تصور کنید امتحانات تمام شده‌اند و برای گرفتن کارنامه به مدرسه رفته‌اید. با چه حس‌و‌حالی کارنامه‌تان را می‌گیرید؟ حس‌و‌حال شما بستگی به این دارد که با چه آمادگی وارد امتحانات شده‌ و چگونه امتحان داده باشید. روزی می‌رسد که امتحان زندگی هم تمام می‌شود و منتظر کارنامة اعمال‌مان می‌مانیم.

پس نگرش شما به امتحان، بیش از آن‌که به آسانی و سختی موضوع امتحان بستگی داشته باشد، به میزان آمادگی‌های درسی و روانی و نوع عملکردتان در امتحان وابسته است. بد نگویید به امتحان؛ اگر آماده نیستید، اگر موضوع را جدی نمی‌گیرید، اگر فقط دنبال راه‌های دررو هستید و اگر هنوز نپذیرفته‌اید که: امتحان باید داد!

ما گام‌های موفقیت در امتحانات را بیان می‌‌کنیم؛ بقیه پای خودتان!

گام اول – واقعیت امتحان را بپذیرید 

شاید نکتة بسیار ساده‌ای به نظر برسد، اما مشکل اصلی عدة زیادی با امتحان همین است که با موضوع کنار نیامده‌اند. اگر به درستی بپذیرید که امتحان جزیی از درس و زندگی است، آن‌گاه رفتارتان را متناسب با این واقعیت تنظیم خواهید کرد. اگر ترس شما از امتحان هم‌چنان زیاد است یا همیشه در برابر آن احساس ضعف می‌کنید، معلوم می‌شود که در پذیرش واقعیت امتحان مشکل دارید.

به قول معروف: شترسواری دولا‌دولا نمی‌شود! بالاخره امتحان یا هست یا نیست؟ وقتی کسی با اصل موضوع درس و امتحان کنار نیامده است، چگونه می‌شود او را راهنمایی کرد تا در امتحانات موفق شود؟

 

گام دوم- بر خودتان مسلط باشید

امتحان است، غول که نیست! تازه، اگر هم باشد غول چراغ جادو است؛ شاید آرزوهایتان را هم برآورده کند! ببینید آدم از چه می‌ترسد؟ از چیزی که زورش به آن نرسد یا خطرناک باشد. گاهی هم موضوع ترس، چیزی است که آن را نمی‌شناسیم. ترس از امتحان از کدام نوع است؟ شاید دلیل اصلی ترس از امتحان، این باشد که فکر می‌کنیم زورمان به آن نمی‌رسد. پس چه می‌شود کرد؟

به جای ایراد‌ گرفتن به زمین و زمان، دل و جرئت خودتان را بیشتر کنید. اگر قوی و مسلط باشید، ترس از امتحان اگرچه از بین نمی‌رود، اما کم می‌شود. آن‌هایی هم که از پس امتحانات بر می‌آیند، آدم‌هایی مسلط و منطقی هستند که به جای تمرکز بر امتحان، بر توانایی‌های خودشان متمرکز شده‌اند.

 

گام سوم- همیشه آماده باشید

همه‌چیز را به شب امتحان نیندازید. وقتی می‌خواهید همة کارهای نکرده را در یک روز و در زمانی محدود انجام دهید، معلوم است که نتیجه چه می‌شود. گفتیم مسلط باشید، اما رمز اصلی مسلط ‌بودن، کسب پیش‌نیازهاست. اگر درست درس بخوانید و خوب یاد بگیرید، همیشه آماده خواهید بود. اما اگر ضعف داشته باشید و به ضعف‌ها اجازه بدهید بمانند، نه‌تنها خواهند ماند بلکه بیشتر خواهند شد. در طی سال، از کنار ضعف‌ها بی‌خیال می‌گذرید و با آن‌ها کنار می‌آیید و بعد روز امتحان انتظار دارید که بهترین نتیجه را بگیرید. 

موفقیت در امتحان با یک شب درس‌خواندن و فشار آوردن به خود در یکی دو روز به دست نمی‌آید و اگر هم بیاید، نتیجه‌اش ماندگار نخواهد بود. به جای شب امتحان، ضعف‌هایتان را به موقع شناسایی و برای جبران آن‌ها چاره‌جویی کنید. هم در پیش‌نیازهای درسی و هم در آمادگی‌های روانی، خودتان را تقویت کنید تا با روحیه‌ای قوی و مثبت به سراغ امتحانات بروید. امتحان غولی است که خودمان درست کرده‌ایم، وگرنه چنان غولی هم نیست!

گام چهارم- چیزی را به شانس و اقبال واگذار نکنید

امتحان است، بازی که نیست، نه قبل از امتحان، نه روز امتحان و نه بعد از امتحان، چیزی را به شانس و اقبال واگذار نکنید. بعضی‌ها تصورات خوش‌خیالانه یا حتی شومی دربارة امتحان دارند! این که مثلاً سؤالات ساده‌ای در امتحان بیاید یا سؤالاتی بیاید که بتوانید حداقل نمره را بگیرید، تصوری است که شاید عملی نشود.

 برای خودتان دردسر هم درست نکنید. عده‌ای برای خود در ایام امتحانات آداب و رسوم خاصی دست‌و‌پا می‌کنند؛ مثلاً معتقدند که فلان چیز برای آن‌ها شانس می‌آورد یا باید در شرایط و موقعیت خاصی درس بخوانند تا نتیجه بگیرند. تعدادی دنبال داروهایی می‌روند تا از خوابشان کم کنند یا به آرامش برسند. عده‌ای حتی برای امتحان نقشة تقلب و کلک می‌کشند که البته خطرات آن بر کسی پوشیده نیست! مگر چند امتحان را می‌توان با دوز و کلک پشت سر گذاشت؟ مگر چقدر می‌توان به شانس و اقبال امیدوار بود؟اگر خیلی دنبال شانس و اقبال باشید، باید به اهداف و آرزوهایتان شک کنید. گاهی افکار ما با رفتارهایمان تناقض دارند. اگر دنبال موفقیت هستید، پس باید به خودتان متکی باشید نه به شانس و اقبال.

 

گام پنجم- در ایام امتحانات عاقلانه عمل کنید

بالاخره هرچه باشد ایام امتحانات حال‌و‌هوای خاص خود را دارد و برای آن باید برنامه‌ای داشته باشید. برنامه داشتن و منظم عمل کردن هم چیزی نیست که ناگهانی و در یکی دو هفته به دست آید. نظم در زندگی، موضوعی است که با شخصیت هر کس ارتباط دارد. اگر حداقل، نظمی کلی در زندگی‌تان داشته باشید، از ایام امتحانات نیز بهتر استفاده خواهید کرد. 

اصرار نداریم که در ایام امتحانات همة کارها و تفریحات را به حالت تعطیل دربیاورید، اما شلوغ‌بازی هم درنیاورید. برای کل روزهای امتحانات یک بودجه‌بندی داشته باشید. مقدار زمان لازم برای مطالعة مطالب مربوط به هر درس را تخمین بزنید. گاهی این امکان وجود دارد که از زمان اضافی یک درس برای درس‌های دیگر استفاده کنید. بودجه‌بندی زمانی مؤثر خواهد بود، که از چند روز قبل از شروع امتحانات این کار را انجام داده و در زمان امتحانات هم به اجرای آن پایبند باشید.

در روزها و به‌خصوص شب‌های قبل از امتحان به خودتان زیاد فشار وارد نکنید. اگر بودجه‌بندی شما درست و منطقی باشد، نباید زیاد دچار مشکل شوید. اگر هم در درس یا درس‌هایی نیاز به وقت بیشتری دارید، برای تأمین زمان موردنیاز، از قبل پیش‌بینی‌هایتان را انجام دهید. 

عجله نشانة ناشی‌گری است. اگر در ایام امتحانات نتوانید بر خودتان مسلط باشید و دچار عجله شوید، اضطراب‌تان افزایش می‌یابد. عده‌ای در امتحانات آن‌قدر آشفته و سردرگم عمل می‌کنند که همه‌چیز به هم می‌ریزد و این روزها را با عذاب و سختی پشت‌سر می‌گذارند.

 

گام ششم- در جلسة امتحان راحت باشید

زحمتی که برای امتحانات می‌کشید، در جلسة امتحان نتیجه می‌دهد. بنابراین یکی از فوت‌و‌فن‌های اساسی موفقیت در امتحانات، استفادة درست از جلسة هر امتحان است. در جلسة امتحان، ذهن‌تان را برای مواجهه با هر شرایطی آماده کنید. ممکن است مکان یا صندلی شما چندان مناسب نباشد، احتمال دارد امتحان با سؤال‌های سختی شروع شود، شاید مراقب یا مراقبان جلسه رفتار درستی نداشته باشند و...؛ در هر صورت، نباید یک موضوع کوچک یا بزرگ باعث شود که اعصاب شما به هم بریزد.

در جلسة امتحان:

- به زمان اختصاص داده شده برای امتحان توجه کنید؛

- بعد از توزیع ورقه‌ها، تعداد ورقه‌ها، تعداد سؤال‌ها و کیفیت چاپ آن‌ها را کنترل کنید؛

- ابتدا پاسخ سؤال‌هایی که می‌دانید را بنویسید؛

- در امتحانات تشریحی، پاسخ‌ها را به ترتیب شماره بنویسید؛

- کاری به کار دیگران نداشته باشید (از مواضع تقلب دوری بجویید!).

 

گام هفتم- نتایج را تحلیل کنید

هر امتحان، صرف‌نظر از نمره‌ای که به دست می‌آورید، فرصت بسیار خوبی است تا بتوانید ضعف‌هایتان را تشخیص دهید. این همان غول چراغ جادو است که می‌تواند به شما در موفقیت‌های بعدی کمک کند. چه در امتحانات میانی و چه در امتحانات پایانی، وقتی ورقه‌ها را گرفتید، آن‌ها را نه پاره کنید نه بایگانی! از این ورقه‌ها استفادة بهتری می‌توان کرد. اگر نتایج خودتان را تحلیل کنید، به چیزهای زیادی دست می‌یابید.

بعد از اعلام نتایج یا تحویل ورقه‌ها، با حوصله به تحلیل و ارزیابی پاسخ‌های نادرست خود بپردازید. این کار به شما امکان می‌دهد تا با وضعیت یادگیری‌تان بیشتر آشنا شوید و بدانید در چه پیش‌نیازهایی ضعف دارید. به جای توجه به رتبه و نمره، بر وضعیت درسی خودتان تمرکز کنید.

نتایج امتحانات می‌تواند راهنمای خوبی برای شما باشد تا تصمیم بگیرید: کدام درس‌ها را بهتر بخوانید، از چه امکانات آموزشی استفاده کنید، روی تست‌زنی کدام درس‌ها بیشتر کار کنید و چه اصلاحاتی در برنامه‌هایتان به عمل آورید.

در یادگیری درس ریاضی ، انگیزه فراتر از ضریب هوشی

نتایج یک تحقیق جدید نشان می‌دهد که ضریب هوشی دانش‌آموزان، عامل تعیین‌کننده‌ی پیشرفت ریاضی آن‌ها نیست، بلکه نقش اصلی در این زمینه بر عهده‌ی انگیزه و عادات مطالعه است.

 منظور از عادات مطالعه ، روش درس خواندن و تکرار و مرور است .

این تحقیق توسط محققان دانشگاه‌های مونیخ و بیلفلد صورت گرفته است. «کومورایاما» محقق فوق دکترای روان‌شناسی دانشگاه کالیفرنیا (که در مقام سرپرست این تحقیق در دانشگاه مونیخ حضور داشته است) می‌گوید: «در حالی که میزان ضریب هوشی در مراحل اولیه‌ی گسترش مهارت‌های ریاضی از اهمیت قابل توجهی برخوردار است، در مراحل بعدی گسترش این مهارت‌ها، انگیزه و عادات مطالعه نقش مهم‌تری دارند.»

مورایاما و همکارانش اطلاعات مربوط به یک تحقیق ۶ساله‌ی آلمانی را که در خصوص ارزیابی مهارت‌های ریاضی ۳۵۲۰دانش‌آموز پایه‌های ۵ تا ۱۰ صورت گرفته بود بررسی کردند. آن‌ها به ارزیابی میزان  نقش انگیزه، عادات مطالعه و ضریب هوشی دانش‌آموزان در رشد ریاضی آن‌ها در یک دوره‌ی ‌۵ ساله پرداختند.

نتایج بررسی نشان داد ضریب هوشی فقط در مراحل اولیه‌ی رشد مهارت‌های ریاضی، عاملی تعیین‌ کننده است. در مراحل بعدی این روند، منحنی یادگیری مهارت‌های دانش‌آموزان تابع انگیزه و عادات مطالعه‌ی آن‌هاست. زمانی که آن‌ها احساس می‌کنند در این درس توانایی دارند فقط داشتن انگیزه‌های قوی درونی، به‌کارگیری مهارت‌هایی مانند حفظ کردن، توضیح دادن و ایجاد ارتباط با موضوعات دیگر می‌تواند به رشد ریاضی آن‌ها کمک کند. جالب این است که در این مرحله، رشد ریاضی دانش‌آموزان هیچ ربطی به ضریب هوشی آن‌ها ندارد.

مورایاما می‌گوید: «تحقیق ما نشان داد که توانایی دانش‌آموزان در یادگیری ریاضی مربوط به عواملی است که ماحصل آموزش است. آن بخش از برنامه‌های آموزشی که مبتنی بر انگیزه و عادات مطالعه‌ی دانش‌آموزان است می‌تواند راهکار مناسبی برای پیشرفت آن‌ها در درس ریاضی، مانند درس‌های دیگر، باشد.»

تبریک روز معلم

اندیشه ام از توسبز و آباد شده
از جهل وغم این فکرتم آزاد شده
در مکتب پاک و شاد استاد ببین
غم رفته زجانم ودلم شاد شده